دانسته های فرهنگ مرگ و مرثیه در روستای شجاع‌آباد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه پیام نور

2 دبیر دبیرستان قروه

3 دانشیار گروه علوم اجتماعی،دانشگاه پیام نور

10.22054/qjik.2022.65740.1297

چکیده

. مرگ در طول زندگی و تاریخ همراه انسان و حیات او بوده و همیشه ذهن انسان را به خود مشغول داشته است. مرگ باعث درد و رنج،فقدان ، سوگ ، تخیل، مراسم و مویه می‌شود. مراسم مرگ در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است. مویه‌های پس از مرگ در چارچوب یک ژانر ادبی امری شناخته‌شده هست. در هر جامعه‌ای که مرگ اتفاق می‌افتد مراسم خاصی شکل می‌گیرد که مویه بخشی از آن را تشکیل می‌دهد . هدف پژوهش حاضر ، بررسی فرآیند مرگ و سوگواری و مرثیه‌سرایی در(شجاع‌آباد) یکی از روستاهای کردستان است . داده‌های تحقیق بر اساس مشاهدات میدانی و بخشی از طریق مصاحبه‌ای عمیق با زنان و مردان چند روستای حومه شهرستان قروه به‌دست‌آمده است. اطلاعات به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که در هنگام مرگ یک متوفی، یک‌رشته مراسم پی‌درپی برای برگزار می‌شود و در طی مراسم، غالباً مویه سر داده می‌شود. مردان و اما بیشتر زنان به‌عنوان حافظ و نگهبان و سراینده این مرثیه‌ها شناخته می‌شوند. . این متن‌ها ازنظر معنی حاوی مضامینی چو ن جدایی ، تنها ماندن ، شکوائیه از کار خدا و روزگار ، ناپایداری حیات ، بی‌وفایی دنیا ، ناتوانی انسان در برابر مرگ ، ناکامی و... هستند .

کلیدواژه‌ها