نگرشی بر حرفه سنتی چینی بندزنی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی‌ارشد مرمت و احیای ابنیه و بافت‌های تاریخی (میراث معماری)، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)

2 استادیار گروه مرمت دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران

10.22054/qjik.2021.62034.1277

چکیده

یکی از هنرها و صنایع سنتی در معرض فراموشی، چینی بندزنی است. حفظ و جمع‌آوری تجربیات، دانش و فنون به‌کار رفته در این حرفه در جهت پاس‌داشت فرهنگ ایرانی ضرورت دارد. برای گردآوری اطلاعات از مطالعات میدانی و کتابخانه‌ای و مصاحبه با صاحب‌نظران و پیشکسوتان این هنر استفاده گردید و به پیشینه، شناخت و معرفی ابزارسنتی، مواد و روش تهیه و بکارگیری آن‌ها در مرمت ظروف چینی و سفالی پرداخته شد. مراحل مرمت این ظروف شامل بازچینی قطعات شکسته، سوراخ کاری، بست‌زدن، چسب‌زدن و مراحل تکمیلی ترک‌بندی و استحکامبخشی مضاعف می‌باشد. انواع چسب‌های سنتی طبیعی، گیاهی و حیوانی و همچنین آهک جهت تهیه بعضی از چسب‌ها، به‌دلیل مقاوم بودن در برابر رطوبت و آب‌بندی ، در این هنر مورد استفاده قرار می‌گیرند. اهمیت مطالعه این حرفه‌ها و فنون و مواد و مصالح به‌کار رفته بدین جهت است که بازشناسی و حفاظت از صنایع سنتی، حفاظت از اخلاق و سنت‌های زیست اصیل ایرانی را در پی دارد و می‌تواند پشتوانه حفاظت از آثار فرهنگی باشد. حفاظت از میراث فرهنگی منحصر به آثار معماری و میراث ملموس نیست و باید برای حفظ جامعیت آن همه اجزائی که در شکل‌گیری این فرهنگ نقش دارند، مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه‌ها