دو نوع جامعه و فرهنگ داریم که یکی بسیار کهن با محوریت اصلی "کنشهای متقابل پیوسته"، انواع یاریگری و همانندگردی و سبقتجویی منزلتی است و دیگری جوامع جدیدتر و ناهمگون پس از اختراع کشف آهن و سازمانهای حکومتی جداشده از سازمان قبیلهای با محوریت اصلی "کنشهای متقابل گسسته" (رقابت، ستیزه و جنگ) است. البته امروزه هیچ یک از این دو جامعه و فرهنگ به شکل ناب وجود ندارند، اما "اصل بقایا" وجود آنها را در گذشته به اثبات میرساند و ترکیبات بیشتر سفید یا متمایل به سیاه آنها هم اکنون در جهان قابل رصد میباشد. مؤلف دریافته است که برخلاف اغلب نظریات رایج، تکنولوژی با وجود پیچیدگی و پیشرفت فراوانش هرگز به مرحله خودمختاری و به قول روستاییان ایران به حد افسارکندگی نرسیده و "افسار سرخود" نشده است و دقیقاً تحت انقیاد نظام خالق و سفارش دهنده و خریدارش قرار دارد. همچنان که تکنولوژی در جوامع سنتی نیز نمایندگان متجسد و تبلور فرهنگ خویش بودهاند. هر یک از این دو نوع جامعه و فرهنگ، تکنولوژیهای مورد علاقه و روابط اجتماعی پذیرفته شده با دیگران و طبیعت، ارزشها و هنجارهای عینی شده خود و سبک زندگی خاص خود را دارند و همساز با فرهنگ به کشف و اختراع سازگار با اقلیم و فرهنگ و اقتصاد خود برمیخیزند و خصلتهای جامعه و فرهنگ خود را در تکنولوژیهای موردنظر ساخته شده یا برگزیدهشان به یادگار میگذارند. "کی"[1] و "کاریز"[2] بهترین مصداق مجموعهای از نظرات و پیشفرضها و اکتشافات و اختراعاتی است که در ایرانِ دارای اقلیم خشک و نیمه خشک در دوران تولید غذا (بوستانکاری، کشاورزی و دامداری) اختراع شده و به بسیاری از کشورهای نظیر در جهان اشاعه یافته است که دارای فرهنگ جمعگرایی و مشارکتی بودهاند. مسئله آن است که در پانصد سال گذشته و به ویژه پس از انقلاب صنعتی در انگلستان، نظام سوداگری، استعماری، نظریات شرقشناسانه و اروپامحورانه خود را با نامهای گوناگون و از آن جمله، دبستان نوسازی پیشامتقدم خود را به جوامع و کشورهای توسعه نیافته و به ویژه کشورهای دارای منابع سرشار خام مورد نیاز آنها، تحمیل کرده تا هم افتدار علمی و تکنولوژیکی خود را به اثبات برسانند و هم برای محصولات ساخته شده خود بازارهای پایدار و پرتقاضا فراهم کنند. چنین اقداماتی سبب ویرانی نظامات چندین و چندهزارساله کشاورزی و سازمانها و منابع آبیاری این گونه کشورها همچون ایران شده و مهمتر از همه به طبیعت و زیستبوم و اکوسیستمهای چنین کشورهایی زیانهای جبرانناپذیر بسیاری وارد شده است و در نهایت همه گناهان به گردن تکنولوژی نهاده شده که نوع خلاقانهای برای تبرئه نظام سوداگری – استعماری است. میشل فوکو فیلسوف و جامعهشناس فرانسوی به درستی این مسئله را بازشناسایی کرده بود که قدرت جدید هرگز نمیخواهد دیده شود. این مقاله پیش از همه میخواهد در این دگردیسیها و تغییرات خواسته و غالباً ناخواسته، خواننده داننده "قدرت / دانش / تکنولوژی" را با هم نظارهگر باشد. وظیفه این نوشته، همچون مقاله مفصل ما در ویژهنامه آب فصلنامه علوم اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی نشان دادن دست پنهان و استتار شده قدرت یک کاسه و تک قطبی شده نظام سوداگری – استعماری در پشت صحنه تغییرات مهم در کشورهای نظیر ما است که بدون فهم آن، جستن راههای برون رفت از مشکلات گوناگون و از آن جمله مشکلات محیطزیست در جهان و کشورهایی چون ما، بسیار دشوار خواهد بود.
سالمی قمصری، مرتضی؛ فرهادی، مرتضی و مؤمنی، فرضاد. (1399)، اصل چهار ترومن و امکان توسعه در ایران، فصلنامه برنامهریزی رفاه و توسعه اجتماعی، سال 12، شماره 43.
سمیعی، عزیزالله. (1382)، دانشنامه رجال و حاکمان کمره و چاپلق، دو جلد، اراک: انتشارات لوای دانش.
فرهادی، مرتضی. (1396)، مکل مکل مکینگی،فصلنامه علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی، شماره 77 (ویژهنامه آب).
فرهادی، مرتضی. (1397)، انسان شناسی یاریگری (ویراست دوم)، سمنان: حبله رود، چاپ دوم.
فرهادی، مرتضی. (1397)، صنعت بر فراز سنت یا در برابر آن، 2 جلد، تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبائی.
فریار، علیاکبر. (1363)، «سوگنامهای بر قنات»، نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز، شماره 3.
قاضی مرادی، حسن. (1384)، در ستایش رم، تهران: نشر اختران.
کفاش، حسین؛ طالشی، مصطفی و رحیمی، حسین. (1397)، نقش دانش بومی در پایداری منابع آب در جنوب خراسان رضوی، مطالعه موردی شهرستان بجستان، دو فصلنامه دانشهای بومی ایران، سال 5، شماره 10.
ورجاوند، پرویر. (1378)، پیشرفت و توسعه بر بنیاد هویت فرهنگی، تهران: شرکت سهامی انتشار.
فرهادی,مرتضی . (1398). همنوایی فرهنگ یکپارچه با فناوریهایش (سنجش فرهنگ کاریزی و "زالو مکینگی" ). دو فصلنامه دانش های بومی ایران, 6(12), 667-717. doi: 10.22054/qjik.2017.8162
MLA
فرهادی,مرتضی . "همنوایی فرهنگ یکپارچه با فناوریهایش (سنجش فرهنگ کاریزی و "زالو مکینگی" )", دو فصلنامه دانش های بومی ایران, 6, 12, 1398, 667-717. doi: 10.22054/qjik.2017.8162
HARVARD
فرهادی مرتضی. (1398). 'همنوایی فرهنگ یکپارچه با فناوریهایش (سنجش فرهنگ کاریزی و "زالو مکینگی" )', دو فصلنامه دانش های بومی ایران, 6(12), pp. 667-717. doi: 10.22054/qjik.2017.8162
CHICAGO
مرتضی فرهادی, "همنوایی فرهنگ یکپارچه با فناوریهایش (سنجش فرهنگ کاریزی و "زالو مکینگی" )," دو فصلنامه دانش های بومی ایران, 6 12 (1398): 667-717, doi: 10.22054/qjik.2017.8162
VANCOUVER
فرهادی مرتضی. همنوایی فرهنگ یکپارچه با فناوریهایش (سنجش فرهنگ کاریزی و "زالو مکینگی" ). 4ed2ec2ac6bbb81. 1398;6(12):667-717. doi: 10.22054/qjik.2017.8162